Ondernemen als hoogbegaafde uit balans

Ondernemen zit anno 2019 in de lift.

Vaak vinden hoogbegaafde adolescenten of volwassenen moeizaam hun weg binnen het bedrijfsleven. 

Het kan aanvoelen dat het bedrijfsleven hen teveel in een keurslijf duwt. Het lijkt alsof ze hun volle potentieel niet ten volle kunnen benutten. Hun werkgever erkent hun capaciteiten onvoldoende. Of de hoogbegaafde werknemer durft/kan zijn capaciteiten niet ten volle tot uiting laten komen omwille van een té beklemmende bedrijfscultuur, omwille van een gebrek aan vertrouwen, een gebrek aan veiligheid.

Zin en onzin van loopbaanbegeleiding

Een reflex van een hoogbegaafde die vastloopt in het bedrijfsleven kan zijn: loopbaanbegeleiding inschakelen. Vooral in Vlaanderen is dat populair. Loopbaanbegeleiding wordt in Vlaanderen namelijk sterk gesubsidieerd door de overheid.

Op zich kan loopbaanbegeleiding een waardevolle keuze zijn. Maar: vele loopbaanbegeleiders hebben noch kaas gegeten van hoogbegaafdheid noch van onverwerkte pijnstukken die het leven van de hoogbegaafde (kunnen) beheersen.

Bij loopbaanbegeleiding wordt er vaak met bestaande modellen gewerkt, met een soort van hokjessysteem. Wanneer een hoogbegaafde werknemer echter vastloopt in het bedrijfsleven, is de kans erg groot dat de bestaande hokjessystemen niet werken voor zijn of haar situatie.

Sowieso is ieder mens uniek en zijn bepaalde hokjes enkel richtinggevend. Een hoogbegaafde werknemer - potentiële ondernemer - zal nog minder in de bestaande analyses vallen wanneer er geen rekening wordt gehouden met zijn of haar hoogbegaafdheid.

Regelmatig kom ik tegen dat de hoogbegaafde werknemer de melding heeft gekregen 'Jij hebt het profiel van de ondernemer'. Mooi, dat klopt meestal ook wel. Hoogbegaafden hebben vaak een ondernemersprofiel.

Wat ik echter mis, is het aftoetsen van de realiseerbaarheid. Met andere woorden, is er eveneens rekening gehouden met vragen als:
* zitten er bij de hoogbegaafde niet meer teveel belemmerende overtuigingen in de weg?
* staat deze hoogbegaafde voldoende in zijn of haar kracht?
* heeft deze hoogbegaafde voldoende zelfvertrouwen om het ondernemerschap aan te gaan?
* is er voldoende toelichting gegeven omtrent de risico's en uitdagingen van het ondernemerschap?
* is er voldoende financiële reserve om de sprong naar fulltime ondernemerschap te maken?
* is het energiepeil van deze hoogbegaafde voldoende hoog?
* is er gescreend of er geen ontwikkelingstrauma meer aanwezig is bij de hoogbegaafde?

Als je meer wil lezen over dit laatste verwijs ik je graag naar een blog die ik hierover heb geschreven: https://socialbalance.be/nl/blog/artikel/ontwikkelingstrauma-bij-hoogbegaafde-volwassenen
 

Ondernemen wanneer je uit balans bent 

Indien er onvoldoende rekening is gehouden met bovenstaande vragen, kan het zijn dat de aanbeveling om te starten als ondernemer onvoldoende gefundeerd is. Sommigen willen het alsnog krampachtig proberen want loopbaanbegeleiding heeft immers uitgewezen dat ze het ideale ondernemersprofiel hebben.

Of - en dat komt ook voor - een of andere business goeroe heeft hen een magische wonderformule tot succesvol ondernemen verkocht. Die ze dan uitproberen en die vervolgens toch niet zo magisch blijkt te zijn. Remember: als het te mooi klinkt om waar te zijn, is het dat meestal ook.

Wanneer je téveel uit balans bent, wanneer fulltime ondernemerschap jou té hard uit je comfortzone trekt, is het raadzaam om na te gaan wat de oorzaak hiervan is.

Meestal is het geen goed idee om een onderneming op te richten wanneer je energiepeil niet optimaal is. Een onderneming opstarten is topsport. Je dient hiervoor in optimale - of toch minstens goede - conditie te zijn.

Wanneer je uit balans bent door bijvoorbeeld een te hoge mate van stress, door onevenwicht in je gezinsleven, door onverwerkt trauma, door sluimerende ziekte, door financiële onzekerheid, dan is het zeer de vraag of het voor jou het juiste moment is om een onderneming in hoofdberoep op te starten.

Ondernemen in bijberoep

Soms is het dan een beter idee om je onderneming rustig aan uit te bouwen, bijvoorbeeld in de vorm van bijberoep. Wanneer je voor deze vorm kiest, is het overigens aan te bevelen om de balans goed te bewaken. Zelf heb ik 3 jaar lang fulltime gewerkt en runde ik daarnaast een webshop in bijberoep. Dat was overigens in mijn periode van werkverslaving, hetgeen ook een copingmechanisme van onverwerkt trauma is.

Dat beveel ik zeker niet aan. Overmatig werken om trauma te verdringen, is een slecht plan. En al helemaal als je nog jonge kinderen hebt en/of wanneer je energiepeil niet optimaal is.

Ondernemen in bijberoep kan wel een mooie optie zijn door bijvoorbeeld minder uren te gaan werken in je hoofdberoep. Door jouw ondernemersdroom te bespreken met je werkgever. Een hedendaagse, mensgerichte werkgever staat hier meestal voor open.

Ik zeg wel duidelijk: een hedendaagse, mensgerichte werkgever. Niet iedere werkgever staat hiervoor open. Sommige werkgevers willen absoluut dat hun werknemers fulltime werken. Anderen voelen ondernemen in bijberoep als een bedreiging voor het hoofdberoep. Het loont zeker de moeite om dit openlijk te bespreken. Dan heb je meteen een test hoe hedendaags en mensgericht jouw werkgever is ;-)

Workshop 'Het levenswiel als hoogbegaafde ondernemer'

Indien je twijfelt aan de timing van jouw ondernemersdroom en je wil hier graag met mij over sparren, ben je welkom. Graag bekijk ik samen met jou wat de mogelijkheden zijn.

Een fijne manier om dit samen te bekijken, is de workshop 'Het levenswiel als ondernemer.' Tijdens deze workshop gaan we samen kijken hoe het op dit ogenblik gesteld is met balans in jouw leven. Of je klaar bent voor het ondernemerschap.

We kunnen kijken naar vragen als:
* is het het juiste moment om te gaan ondernemen?
* ben je voldoende in balans?
* ben je voldoende ondersteund?
* sta je voldoende in je kracht?